هوا بدجورى توفانى بود و آن پسر و دختر کوچولو حسابى مچاله شده بودند. هردو لباس هاى کهنه و گشادى به تن داشتند و پشت در خانه مى لرزیدند.
پسرک پرسید:«ببخشین خانم! شما کاغذ باطله دارین» کاغذ باطله نداشتم و وضع مالى خودمان هم چنگى به دل نمى زد و نمى توانستم به آنها کمک کنم. مى خواستم یک جورى از سر خودم بازشان کنم که چشمم به پاهاى کوچک آنها افتاد که توى دمپایى هاى کهنه کوچکشان قرمز شده بود.
در میان خبرهای خوشی که اینروزها از چهارسوی مملکت به سوی ما روان است هیچ خبری به اندازه ورشکستگی قریبالوقوع صنعت برق کشور من را شوکه نکرد.
پیش از آنکه به نشر اکاذیب متهم شویم یادآور شوم که این خبری است رسمی که خبرگزاری ایلنا به نقل از آقای پارسا، رئیس هیات مدیره سندیکای تولیدکنندگان صنعت برق مخابره کرده و تاکید کردهاست رقم بدهی دولت به تولیدکنندگان برق و همچنین رقم بدهی تولیدکنندگان برق به بانکها به پنج هزار میلیارد تومان رسیده است و از این رو بیشتر تولیدکنندگان برق کشور در معرض ورشکستگی و نزدیک ۹۰۰ هزار کارگر و دستاندرکار مستقیم و غیرمستقیم صنعت برق کشور در آستانه بیکاری قرار دارند.
نمیدونم چرا اما امروز هر چی شانس بود ازم رو برگردونده بود. اول صبح همه چیز خوب بود،به موقع رسیدم آموزشگاه،زنگ اول معارف داشتیم،دبیر می خواست مباحث سال دوم دبیرستان رو دوباره بازگو کنه. من کتاب سال دوم رو نبرده بودم،برای این که بیکار نباشم دفتر فیزیک امین نظری رو که دیروز ازش گرفته بودم برداشتم و قسمتهایی رو که دیروز سر زنگ فیزیک عقب مونده بودم داشتم می نوشتم.
افشین و مرتضی بابت اون مطلبی که شب قبل توو سایت گذاشته بودم خیلی ترسیده بودن؛چون مو به مو همه مسائل پشت پرده رو افشا کرده بودم. مرتضی بهم گفت تا بقیه بچه ها اون مطلب رو ندیدن سریع حذفش کنم؛من هم قبول کردم.
فیزیک رو که نوشتم با GPRS ایرانسل رفتم اینترنت،وارد مدیریت سایتم که میخواستم بشم دیدم آق دبیر بالا سرم وایستاده هی اون منو نگاه میکنه میخنده! هی من توو چشاش زول زدم! گوشی رو گذاشتم زیر میز و به روی خودم نیوردم؛ ولی در کل تابلو شدیم رفت ، البته چون اصلا حرف نمیزدم توو کلاسش کاری باهام نداشت وگرنه الان گوشیم دست پاد(ناظم) بود.
در رابطه با مطلبی که با عنوان تابلوهای شرکت هرمی نوشته بودم،”یک دوست خوب!” مسائلی رو مطرح کرده بود که گفتم بهتره جواب بدم،تا خدایی نکرده سوتفاهمی پیش نیاد.
من اصلا دوست ندارم دروغ بگم و هرچی که گفتم دقیقا تایید میکنم ؛تایید به این دلیل که قبول دارم شاید چیزی نوشتم که درست نبوده، اما از زبان خودم نوشتم! و درحد درک خودم. اگر هم اشتباهی کردم خودم مقصرم و اصلا قصد تخریب هیچ کسی یا شرکتی رو نداشتم.
در پاسخ به جناب دوست خوب و دوست داشتنی باید بگم: اگر گفتم شرکت هرمی حداقل اسم شرکت رو ننوشتم! ثانیا شما اگر خوب نوشته بنده رو خونده باشید،می بینید که من هرجور هم حساب کردم نتونستم قانع بشم این شرکت هرمی هست! و فقط حرفهای پدرم رو در انتها نوشتم. پس اینکه این شرکت هرمی هست یا نیست رو خود خواننده تشخیص میده.
از چند روز قبل به من و افشین گفته بود که به خونه بگیم قراره پنجشنبه بریم بگردیم و دیر میایم.
اینجور که مجتبی به ما حالی کرد قرار بود ماشین ۴۰۵ داداشش رو بگیره تا با منو و افشین بریم بگردیم.پنجشنبه شد؛وقتی کلاسمون تموم شد مجتبی گفت بیاید بریم،گفتیم کجا؟ گفت مگه نگفتم پنجشنبه میخواستم ببرمتون بگردیم؟ باهاش راهی شدیم،گفت داداشم توو جمالزاده شمالی منتظر ماست.
چون فکر نمیکردم قضیه ماشین سواری جدی باشه ازش نپرسیده بودم کجا قراره بریم. همین طور که راهی بودیم پرسیدیم قراره کجا بریم؟ رستوران یا تجریش! خندید و گفت بیایید خودتون متوجه میشید. افشین هم که فقط می ترسید دیر برسه خونه دوباره دعواش بشه…
سفر به مشهد یا از مشهد به سایر نقاط ایران تاکنون به سه روش انجام میشده است: سفر با اتومبیل، سفر با قطار و سفر با هواپیما. از این میان سه تا از روشها از همه خطرناکتر تشخیص داده شدهاند! ۱ – سفر با اتومبیل که با توجه به کیفیت جادهها و همچنین مشترک بودن مسیر بین وسایل نقلیه شخصی و اتوبوسها با کامیونها خطرناک ارزیابی میشود، ۲ – سفر با قطار که با توجه به برخوردها، انفجارها و از خط خارج شدنهای مکرر که پریروز یکی دیگر از آنها اتفاق افتاد، خطرناک ارزیابی میشود و ۳ – خطر با هواپیما که از آنجایی که هر چند ماه یکبار هواپیمایی سقوط میکند یا نصف میشود یا از باند خارج میشود یا مثل سانحه دیروز نصف هواپیما آتش میگیرد باز هم خطرناک ارزیابی میشود.
خواندن ادامه این مطلب »
آدم واقعا لذت می برد از استدلال بعضی از عزیزان. به تازگی گفتهاند که بازداشتگاه کهریزک در دولت خاتمی ساخته شده است.
با این حساب دولت خاتمی نقش اساسی در تحولات کهریزک داشته است.
بر اساس تحقیقات صورت گرفته دولت خاتمی جنایات بسیاری انجام داده است که جا دارد او به عنوان جنایتکار علیه حقوق انسانها و ضد حقوق بشر و گفتگو و این حرفها محاکمه شود. بهترین و صالحترین فرد برای پیگیری این مسائل حقوق بشری هم کسی نیست جز داداش جواد لاریجانی که خیلی حساس است به این چیزها. خود کهریزک که سهل است، حتی نام بردن از کهریزک را هم تحمل نمیکند و خیلی ناراحت میشود که بعضیها هی این پرونده را باز میکنند و خاطر ایشان را مکدر میکنند. مثلا لزومی ندارد که بخاطر چهارمین مقتول کهریزک هر حرفی زد و اتفاقا گفته است: «بزرگ کردن حادثه کهریزک، جنایت نسبت به استقلال کشور بود.»
نقد اسفندیار رحیممشایی، رئیس دفتر رئیسجمهور و اسلامشناس برجسته برعملکرد حضرت نوح(ع) در باب مدیریت جامع و ایجاد عدالت واکنشهای گوناگونی را برانگیخته.
اولین واکنش از جانب بنده بود و واکنش بعدی از جانب جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
آیتالله حسن ممدوحی عضو جامعه مدرسین گفته است: «سخنان وی [رحیممشایی] بیش از حد احمدینژاد را اذیت میکند که ما راضی نیستیم.»
۱- خود احمدینژاد باید ناراضی باشد که نیست و تازه ایشان را اسلامشناس برجسته هم میداند.
۲- رئیس دفتر ریاست جمهوری باید خلقیاتش به مذاق رئیسجمهور خوش بیاید که میآید (یا بالعکس).
اسفندیار رحیممشایی، رئیس دفتر احمدینژاد و اسلامشناس برجسته در پانزدهمین جشنواره تحقیقاتی علوم پزشکی رازی سخنرانی کرده است.
خوبی این اسلامشناس برجسته این است که هر جا دعوتش میکنند میرود و درباره دین و قد بوعلی سینا نظرات صادر میکند. ای کاش دوستان یکبار از ایشان دعوت کنند تا کمی نظرات صادر کند. دلمان پوسید بس که آدم تکراری دیدیم توی این دفتر. مگر ما حق زندگی و نشاط و شادی و دیدار با اسلامشناسان برجسته را نداریم؟!
اسفندیار رحیممشایی، اسلامشناس برجسته: «شاید بوعلی سینا در عصر خود قامتی برجسته داشته، اما قرار نیست افتخار هزار سال بعد آدمیان نیز باشد و این نشانه فقر انسانها در دهههای بعدی است … اگر قرار باشد طی چند هزار سال فقط چند بوعلی سینا به وجود آید افتخارآمیز نیست.»
۱ـ بالاخره ما باید به بوعلی سینا افتخار بکنیم یا نه؟ زودتر بگویید که افتخارمان همین جوری معلق بینالارض و السما مانده.
۲ـ بالاخره دههها یا هزارها سال؟ لطفاً تکلیف سیستم سنجش زمان در بررسی افتخارات را روشن کنید.
سازمان میراث فرهنگی و گردشگری اساساً خاک گهرپروری دارد. هر کس که آنجا میرود به سرعت تبدیل میشود به گنجی شایگان از سوژه برای طنزپردازان.
علت اصلی آن هم دقت نظر خاصی است که در تعیین مدیریت این سازمان به کار بسته میشود. مثلاً همین آقای حمید بقایی که جای اسلامشناس برجسته اسفندیار رحیم مشایی به این سازمان آمده، در همایش بینالمللی راه ابریشم یک دقت نظرهایی در سخنانش به خرج داده که من حیث المجموع بینظیر است.
رئیس سازمان میراث فرهنگی: «سفر مارکوپولو جنبه سیاسی داشته و هدف او این بوده که غرب را در برابر شرق مطرح کند و شاید بتوان گفت سفر مارکوپولو جنبه جاسوسی داشته و هدف او جمعآوری اطلاعات برای غربیها بوده است.»
۱ـ مرگ بر مارکوپولوی جاسوس.
۲ـ مارکوپولوی جاسوس اعدام باید گردد.
آقا جان بهشت که زورکی نمیشود آنقدر فشار می دهید که از آنور جـهـنـم می زند بیرون!
