اخیرا رئیس دولت به عنوان فرد اول اجرایی مملکت در خصوص مساله‌ای که ابتکار خود اوست و انجامش هم در کاملا در حیطه اختیارات اوست «پیش‌بینی» هم می‌کند. خبرگزاری فارس گزارش داده آقای احمدی‌نژاد در جمع مردم ارومیه با بیان اینکه دولت پیش‌بینی کرده از اول سال ۸۹ هر فرزندی که در ایران بدنیا می‌آید برای او حسابی افتتاح کند که یک میلیون موجودی دارد، گفته است: هدفمان از افتتاح این حساب از ابتدای سال ۸۹ تامین آینده فرزندانمان است. وی افزوده: یک حسابی در صندوقی بنام صندوق آتیه باز می‌شود که یک حساب سرمایه‌گذاری است و هر سال سود سرمایه‌گذاری به آن اضافه می‌شود. بنا به همین گزارش خوشمزه رئیس دولت با بیان اینکه در مرحله اول دولت یک میلیون تومان در این حساب‌ها هدیه خواهد کرد، تصریح کرده‌است: هرساله نیز ۱۰۰ هزار تومان دولت به این حساب اضافه می‌کند و از خانواده‌ها نیز خواهشمندیم حداقل ۲۰ هزار تومان ماهانه به این حساب اضافه کنند تا وقتی این نوزادان به جوان تبدیل شدند صندوق آتیه ۱۲۰ میلیون تومان برای اشتغال، ازدواج و مسکن‌شان در اختیارشان قرار دهد.

در همین رابطه یادآوری چند نکته بی‌فایده نیست:

۱- امت همیشه در صحنه با خواندن این خبر طبعا به این فکر خواهند افتاد که بهتر است تا دیر نشده دست به تولید زده، تا پایان سال یک میلیون تومان را دشت کنند. با توجه به طول دوران بارداری آدمیزاد بهتر است وزارت بهداشت به تمام زایشگاه های کشور برای زمستان امسال آماده باش بدهد. حتی محض محکم کاری بد نیست چگونگی زایمان در خانه هم به شهروندان آموزش داده شود که در آینده شاهد کودکانی نباشیم که در شناسنامه‌شان نوشته شده باشد «محل تولد: صف زایشگاه!»

۲- در عین حال امت همیشه در صحنه توجه داشته‌باشند که عجله کار شیطان است و -اگر هنوز دیر نشده و کار از کار نگذشته-این مساله را در نظر داشته باشند که آقای احمدی‌نژاد حرف از “حساب” و “صندوق” زده است که عملا در سال های اخیر ثابت شده همه‌ی آنها نوعی بی در و پیکری ماهوی دارند. وقتی صندوق ذخیره ارزی که پول مردم برای روز مبادا در آن بود و رئیس بانک مرکزی آن را چهارقفله کرده بود توسط یک آقایی جارو شده طبعا نمی‌توان به صندوق آتیه‌ای امید بست که قرار است دولت برای بچه‌های متولد سال ۸۹ پول در آن بگذارد «تا وقتی این نوزادان به جوان تبدیل شدند» از آن برداشت کنند.

۳- هرچند که یک ضرب و جمع ساده از اعداد بالا نشان می دهد گوینده گویا زیاد جدی حرف نمی‌زده چرا که نهایتا کمک های والدین و دولت به این حساب -حتا اگر مو به مو اجرا شود- بیشتر از هفت هشت میلیون تومان در طول بیست سال نمی شود و هرچند که -به تعبیر آیت الله مصباح- ما در رباخوارترین کشور جهان زندگی می کنیم اما باز هم بعید است حاصلجمع ربائیات(!) به صد میلیون تومان برسد. اما با فرض صحت باز هم بهتر است ارزش ۱۲۰ میلیون تومان را در بیست سال دیگر که نوزادان امسال به جوانی می‌رسند را حساب کنیم تا خودمان و فرزاندمان دچار توهم و پر توقعی نشویم. اگر قیمت گوشت گوسفند را که در طی این چهار سال از کیلویی ۵ هزار تومان به ۱۶ هزارتومان رسید ملاک بگیریم پس در ۵ چهار سال باقی‌مانده (واحد زمان را “دوره ریاست جمهوری” حساب می‌کنیم !) قیمت‌ها در بیست سال دیگر ۱۶ برابر الان شده‌اند یا به عبارت دیگر ۱۲۰ میلیون تومان در آن زمان به اندازه ۷ میلیون و پانصدهزار تومان الان ارزش دارد که تقریبا قیمت فعلی یک قبرجا در گورستان عمومی تهران است. این در حالیست که ما تعاونی حساب کردیم و عاقلان دانند طی بیست سال آینده تورم ده‌ها برابر این چیزی‌ست که ما فرض کردیم.

۴- آقای احمدی‌نژاد البته برای “تامین آینده فرزندانمان” می‌توانند کارهای دیگری هم بکنند مثلا (…) یا (…) یا حتی (…). خوشبختانه یا متاسفانه از این پرانتز باز سه نقطه پرانتز بسته‌ها زیاد است که اتفاقا همگی بار مالی بسیار کمتری هم دارند. هزینه بعضی‌هایشان در حد یک خودکار و یک ورقه کاغذ است!

اولین واکنش از جانب بنده بود و واکنش بعدی از جانب جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.

آیت‌الله حسن ممدوحی عضو جامعه مدرسین گفته است: «سخنان وی [رحیم‌مشایی] بیش از حد احمدی‌نژاد را اذیت می‌کند که ما راضی نیستیم.»

۱- خود احمدی‌نژاد باید ناراضی باشد که نیست و تازه ایشان را اسلام‌شناس برجسته هم می‌داند.

۲- رئیس دفتر ریاست جمهوری باید خلقیاتش به مذاق رئیس‌جمهور خوش بیاید که می‌آید (یا بالعکس).

آیت‌الله ممدوحی: «اگر مشایی چنین سخنانی را گفته باشد، رئیس‌جمهور باید در مورد وی تجدیدنظر بکند.»

۱- اتفاقاً رئیس‌جمهور هر بار که در دفترش را باز می‌کند و این اسلام‌شناس برجسته را پشت‌ میز کارش می‌بیند، فی‌المجلس تجدیدنظر می‌کند و هربار نظرش مثبت‌تر می‌شود.

۲- به قول سعدی علیه‌الرحمه:

گفتم ببینمت مگرم درد اشتیاق
ساکن شود، بدیدم و مشتاق‌تر شدم

آیت‌الله ممدوحی: «این عمل مانند کار فردی است که جراح قلب نباشد و قلب بیماران را معاینه کند و در حقیقت سخن گفتن در مورد موضوعات مذهبی تخصص می‌خواهد و تحصیلات حوزوی ۳۰ سال طول می‌کشد.»

۱- حاج‌آقا خدمت شما عرض کنم که کار ایشان از معاینه گذشته و فی‌الواقع جراحی هم می‌کنند. می‌برّند، بخیه می‌زنند، پیوند می‌زنند، اکو و آنژیوگرافی می‌کنند. خلاصه به طور کلی همیشه یک جوری سرشان توی قلب ماست.

۲- بهتر است شما یک سؤالی هم از آقای احمدی‌نژاد کنید که مدعی هستند ایشان از اسلام‌شناسان برجسته است. الادله علی المدعی و الیمین علی من انکر.

۳- فعلاً که جماعت وقت ندارند. هیأت دولتی که در ۲۴ ساعت،‌ ۲۴ ساعت با سرعت ۱۵۰ کیلومتر کار می‌کنند که نمی‌توانند بروند ۳۰ سال تحصیلات حوزوی بکنند. لذا الان حرف می‌زنند، بعد انشاءالله اگر وقت شد، می‌روند درسش را هم می‌خوانند. اساساً مدتی است که بعضی امورات مملکت این جوری شده که کارشان را شروع می‌کنند و حرفش را می‌زنند، بعد می‌روند کارشناسی می‌کنند که آیا می‌شود مشکل را حل کرد یا نه و آیا اساساً باید سنگ در چاه می‌افتاد یا خیر؟

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم: «اگر حوزه‌های علمیه از سخنان رئیس دفتر رئیس‌جمهور اطلاع یابند، با واکنش شدید مواجه خواهد شد.»

۱- خب، بحمدلله الان اطلاع یافتند. حالا این ما هستیم که می‌نشینیم و نظاره می‌کنیم شدت و حدت این واکنش و نتایج منتجه را.

۲- به نظر شما چه کسی پیروز می‌شود؟ جامعه مدرسین حوزه علمیه قم یا اسلام‌شناس برجسته و برنده نهایی در همه موارد؟

شهرام شکیبا

محمود احمدی‌نژاد:

ضرغامی: با پیامگیر رییس صدا و سیما تماس گرفته‌اید. شما می‌توانید سکوت کنید، اما هرچه بگویید ضبط و علیه شما از رسانه ملی پخش خواهد شد.

باقر قالیباف: شما با پیامگیر سردار دکتر خلبان قالیباف تماس گرفتِن. ایشون الان پرواز دِرَن، موبایلشان توی هواپیما خاموشه. تا پرواز بعدی هم به شهرداری برنمی گِردن. لطفا مجددا تماس نگیرِن. با تِشکر

حسین شریعتمداری: شما با روزنامه کیهان تماس گرفته‌اید. ما می‌دونیم کی هستی؟ چه کاره‌ای؟ به کجاها وابسته هستی؟ از کجا پول می‌گیری؟ قبل از انقلاب با کی رفیق بودی؟ توی محافل خصوصی چه حرف‌هایی می‌زنی؟ پسرخاله پدربزرگت با رضاخان چه روابطی داشته و الان چی می‌خواهی بگی؟ پس گوشی را بگذار.

هاشمی رفسنجانی: شما با پیامگیر سردار سازندگی تماس گرفته‌اید. ایشان در حال حاضر مشغول مذاکرات پشت پرده هستند. پشت پرده هم به تلفن جواب نمی‌دهند.

فاطمه رجبی: اگر سبز لجنی هستی شماره ۱، اگر جلبک هستی شماره ۲، اگر خاتمی هستی شماره ۳، اگر موسوی هستی شماره ۴، اگر کروبی هستی شماره ۵ … اگر ابراهیم نبوی هستی شماره ۴۳۶ را فشار بده. زن و بچه هم دور و برتون نباشه تا جواب درست و حسابی بهتون بدم. اگر هم خودی یا جزء دوست و آشنا هستی، بیخود وقت من را نگیر. قطع کن، بگذار به کارم برسم.

مهدی کروبی: با سلام من مهدی پسر احمد هستم. وعده‌ی دیدار ما راهپیمایی بعدی ساعت ۳۰/۱۰ صبح میدان هفت تیر.

خاتمی: از اینکه مایل به گفتگو با بنده هستید، اظهار مسرت و شادمانی می‌نمایم. گفتگو حق هر شهروند بوده و به عقیده‌ی بنده تنها راهکار برون رفت از چالش‌های پیش رو در هزاره‌ی سوم می‌باشد. البته گفتگو باید قانونمند باشد و در چارچوب روش‌های مدنی و پذیرفته شده صورت بگیرد. خدانگهدار

اسفندیار مشایی: شما با پیامگیر رییس جمهور مشایی تماس گرفته‌اید. لطفا ۴ سال منتظر بمانید

الهی قمشه‌ای: بنده الان منزل نیستم. به جان تا آسمان عشق رفتم. نیم ساعت دیگه بر می‌گردم. البته شما که صدای من را می‌شنوید ممکن است فکر کنید من هستم. ولی در واقع مساله همین است که من هستم یا نیستم. شکسپیر هم می‌فرماید «توبی اُر نات توبی». شما اگر به تمام پیامگیرهای عالم، به تمام پیامگیرهایی که توی این یونیورس هست، گوش کنید، می بینید همه یک چیز را گفتن؛ منتها با زبان‌های مختلف. یکی فارسی گفته، یکی ترکی، گفته یکی هم همون پیام ارژینالی که توی کارخانه روی تلفن می‌گذارند را گذاشته و انگلیسیه. منتها همه اینها به زبانهای مختلف می‌خوان بگن من اینجا نیستم. میخوان بگن که از چنبر برون جستم من امشب هرچند در ظاهر هستم، ولی در واقع نیستم. البته بعضی‌ها هم کلک میزنن و در ظاهر نیستن، ولی در واقع هستن. مثلا کسایی که از دست طلبکار و اینا قایم میشن که باز باید گفت به قول شکسپیر «توبی اور نات توبی» این جمله را باید بارها تکرار کرد…
[نیم ساعت بعد] خب اینها را براچی داشتم ضبط می‌کردم؟ هووووم خب به هرحال سخنرانی امروز را در همینجا به پایان می‌رسونیم. تا برنامه بعد!

یک خواننده لوس آنجلسی: تنکز فور کالینگ عزیزم. خیلی هپی شدم که زنگ زدی بات آنفورچونیتلی الان بیزی هستم هانی، بعد از شنیدن خوشگلا باید برقصن برام مسیج بزار، سی یو

عوضعلی کردان: الو… الو… یک… دو… سه…. الو… یک… دو… سه… امتحان می‌شود…، امتحان می‌شود… . یعنی الان داره ضبط می‌کنه؟ یک چراغ قرمز روشن شده، نمیدونم این مال چیه؟ این یارو فروشندهه گفت باید کدام دکمه را بزنم؟ یادم رفت… شاید این باشه… چقدر هم دکمه داره معلوم نیست اینها مال چیه… الو… الو…. این دفترچه راهنماش هم که انگلیسیه، معلوم نیست چی نوشته… الو… امتحان می‌شود… بیب!

مصطفی محمودیان