اخیرا” گوگل ارث برای این که هم دل ایرانی ها و هم دل عرب ها را به دست بیاورد،خلیج فارس را به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم کرده و خلیج فارس جنوبی را arabian gulf و خلیج فارس شمالی را persian gulf نامیده است.

نکته دیگر اینکه دوستان خبر داده اند مترجم گوگل خلیج فارس را gulf ترجمه می کند!!!!

در مترجم گوگل،بعد از اینکه امتحان کردید خلیج فارس را چطور معنی می کند روی Contribute a better translation کلیک کنید و به گوگل بفهمانید که خلیج فارس را چطور باید ترجمه کند.

بنازم دولت و آن ادعایش

هدفمند کردن یارانه هایش

***

بنازم مجلس و تصویب طرحش

که آخر هم شد او تسلیم طرحش

***

بنازم من بر این جراحی سخت

که خواهد مرد بیمارش بر این تخت

***

چه گویم از تحول های مادی

تحول های پوچ اقتصادی

***

اگر یارانه گردد حذف ، اخطار!

که قیمت ها شود آزاد از این کار

***

مخوانیدش دگر طرحی هدفمند

بفرمایید یک طرح حَذَفمند

***

تحول میشود آن هم  جهانی

جهانی گشتن از نوع گرانی

***

که قیمت همچو لندن گشته بیدار

ولی ظاهر شبیه عصر قاجار

***

همان دهکوره دیروز هستیم

که دل بر برج میلادش ببستیم

***

جهانی میشویم از این تحول

ولی بسیار میخواهد تحمل

***

تحمل کی توان با جیب خالی

فقط با ماهی پنجاه تا هزاری

***

که پول یک پفک هم نیست این پول

ماهی پانصد هزاری هست مقبول

***

از این پس قبض برقت را که دیدی

و چار- پنج متری از جایت پریدی

***

و یا با قبض گاز و آب جاری

اگر شد ابر چشمانت بهاری

***

خودت را کنترل کن جان  مادر

که  سهمت سکته خواهد شد در آخر

***

ماهی  پنجاه تومن گردد تو را کوفت

امان از این انرژی ها و این سوخت

***

رعایت گر کنی الگوی مصرف

توانی ساخت با طرحی  مزخرف

***

نه با ماشین بی بنزین سفر کن

نه جز با خط یازده جاده سرکن

***

هواپیمارو   کلاً   بیخیال   باش

به فکر پولِ “دفن” و “هفت” و “سال”باش

***

دگر گوشی مزن بر شارژ ، هر روز

دگر TV خود را هم میفروز

***

ازاین پس دیدن کارتون حرام است

عمو پورنگ و سوباسا تمام است

***

از این پس پای فوتبال ها نشینید

بی بی سی پرشین را هم نبینید

***

اگر مردی ز شرجی  یا ز گرما

plz یک پنکه را روشن بفرما

***

اتو هم مصرفش چون برق و باد است

چروک جامه ها زین پس زیاد است

***

اگر یخ بسته ای از برف و بوران

بخاری را مکن هرگز  فروزان

***

بسان سرخپوست امریکایی

بیافروز آتشِ بی انتهایی

***

غذای پختنی ممنوع گردد

که گاز مصرفی محدود گردد

***

از این پس دوش گرفتن ماهی یکبار

جهان پر میشود از بوی مردار

***

شنیدم سوبسید آرد هم تمام شد

و نان همسنگ مرغ و زعفران شد

***

و بنزین میشود نرخ جهانی

بده مرگی خدایا زین گرانی

***

تورم میکشد از ۱۰۰ به بالا

بنارم من بر این اهداف والا

***

ز همسایه نبینی مهربانی

اگر از او  بخواهی قرص نانی

***

و صدها مشکل دیگر به راه است

مگو بدبینم و دیدم  سیاه است

***

خلاصه خیر از این دنیا نبینی

مگر با شیوه چادرنشینی

***

بباید رحلت از این شهر سوری

برو گوگوریو ، گوگوری مگوری

***

جومونگ باش مگو تنها شعاری

مگو از وعده های پوچ و خالی

***

در آنجا امپراطوری بنا کن

از این سردرگمی خود را رها کن

***

و آنجا دولتی نو دست و پا کن

و مردم را ز نفتش اغنیا کن

***

عدالت کن بر این مردم از آن نفت

که پولش هرکجا جز جیب ما رفت

***

به قصد ماهی پنجاه تا هزاری

مگو یارانه میگردد فراری

***

مگو شعرم سیاسی هست و بودار

که سایتم میشود فیلتر از این کار

***

مگو من موج سبزم یا سیاسی

که جانم دوست میدارم اساسی

***

فقط نقدی من از این طرح کردم

و درد  مردمان را شرح کردم

***

خدایا عاقبت را خیر گردان

از این طرح سراسر نقص و بحران

***

که اجرا میشود با سرعت نور

کمی آهسته تر  آقای جمهور

***

خدایا نفت را دادی تو ارزان

ولی خیری ندیدم هرگز از آن

***

نشد سهمم بجر فقر و نداری

که از این نفت دارم یادگاری

***

اولین واکنش از جانب بنده بود و واکنش بعدی از جانب جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.

آیت‌الله حسن ممدوحی عضو جامعه مدرسین گفته است: «سخنان وی [رحیم‌مشایی] بیش از حد احمدی‌نژاد را اذیت می‌کند که ما راضی نیستیم.»

۱- خود احمدی‌نژاد باید ناراضی باشد که نیست و تازه ایشان را اسلام‌شناس برجسته هم می‌داند.

۲- رئیس دفتر ریاست جمهوری باید خلقیاتش به مذاق رئیس‌جمهور خوش بیاید که می‌آید (یا بالعکس).

آیت‌الله ممدوحی: «اگر مشایی چنین سخنانی را گفته باشد، رئیس‌جمهور باید در مورد وی تجدیدنظر بکند.»

۱- اتفاقاً رئیس‌جمهور هر بار که در دفترش را باز می‌کند و این اسلام‌شناس برجسته را پشت‌ میز کارش می‌بیند، فی‌المجلس تجدیدنظر می‌کند و هربار نظرش مثبت‌تر می‌شود.

۲- به قول سعدی علیه‌الرحمه:

گفتم ببینمت مگرم درد اشتیاق
ساکن شود، بدیدم و مشتاق‌تر شدم

آیت‌الله ممدوحی: «این عمل مانند کار فردی است که جراح قلب نباشد و قلب بیماران را معاینه کند و در حقیقت سخن گفتن در مورد موضوعات مذهبی تخصص می‌خواهد و تحصیلات حوزوی ۳۰ سال طول می‌کشد.»

۱- حاج‌آقا خدمت شما عرض کنم که کار ایشان از معاینه گذشته و فی‌الواقع جراحی هم می‌کنند. می‌برّند، بخیه می‌زنند، پیوند می‌زنند، اکو و آنژیوگرافی می‌کنند. خلاصه به طور کلی همیشه یک جوری سرشان توی قلب ماست.

۲- بهتر است شما یک سؤالی هم از آقای احمدی‌نژاد کنید که مدعی هستند ایشان از اسلام‌شناسان برجسته است. الادله علی المدعی و الیمین علی من انکر.

۳- فعلاً که جماعت وقت ندارند. هیأت دولتی که در ۲۴ ساعت،‌ ۲۴ ساعت با سرعت ۱۵۰ کیلومتر کار می‌کنند که نمی‌توانند بروند ۳۰ سال تحصیلات حوزوی بکنند. لذا الان حرف می‌زنند، بعد انشاءالله اگر وقت شد، می‌روند درسش را هم می‌خوانند. اساساً مدتی است که بعضی امورات مملکت این جوری شده که کارشان را شروع می‌کنند و حرفش را می‌زنند، بعد می‌روند کارشناسی می‌کنند که آیا می‌شود مشکل را حل کرد یا نه و آیا اساساً باید سنگ در چاه می‌افتاد یا خیر؟

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم: «اگر حوزه‌های علمیه از سخنان رئیس دفتر رئیس‌جمهور اطلاع یابند، با واکنش شدید مواجه خواهد شد.»

۱- خب، بحمدلله الان اطلاع یافتند. حالا این ما هستیم که می‌نشینیم و نظاره می‌کنیم شدت و حدت این واکنش و نتایج منتجه را.

۲- به نظر شما چه کسی پیروز می‌شود؟ جامعه مدرسین حوزه علمیه قم یا اسلام‌شناس برجسته و برنده نهایی در همه موارد؟

شهرام شکیبا

علت اصلی آن هم دقت نظر خاصی است که در تعیین مدیریت این سازمان به کار بسته می‌شود. مثلاً همین آقای حمید بقایی که جای اسلام‌شناس برجسته اسفندیار رحیم مشایی به این سازمان آمده، در همایش بین‌المللی راه ابریشم یک دقت نظرهایی در سخنانش به خرج داده که من حیث المجموع بی‌نظیر است.

رئیس سازمان میراث فرهنگی: «سفر مارکوپولو جنبه سیاسی داشته و هدف او این بوده که غرب را در برابر شرق مطرح کند و شاید بتوان گفت سفر مارکوپولو جنبه جاسوسی داشته و هدف او جمع‌آوری اطلاعات برای غربی‌ها بوده است.»

۱ـ مرگ بر مارکوپولوی جاسوس.

۲ـ مارکوپولوی جاسوس اعدام باید گردد.

۳ـ مارکوپولو، BBC پیوندتان مبارک.

۴ـ حالا که دستمان به خود مارکوپولو نمی‌رسد،‌ از جانب همه ملت قهرمان و غیور از قوه قضاییه می‌خواهیم که با جدیت تمام شخص موسوم به «بهرام زند» را که صدایش مثل صدای «نیکولوپولو» بابای جاسوس مذکور است دستگیر کنند و به اشد مجازات برسانند.

۵ـ حالا که دست این جاسوس غربی با دقت نظر حمید بقایی این سرباز نامدار ایرانی رو شد،‌ بد نیست یک کمیته ویژه هم برای بررسی نقش مارکوپولو در اغتشاشات اخیر تشکیل شود.

۶ـ اگر مرحمت کنند و دست «یاقوت حموی»، «تاورنیه»، «دلاواله»، «ادوارد براون»‌،‌ «نیک براون»،‌ «نمایندگی محصولات براون» و بقیه را هم رو کنند ممنونیم.

۷ـ کی فکر می‌کرد مارکوپولو جاسوس از آب در بیاید؟ با این وضع حتماً الباقی جماعت خارجی کلبی مسلک و بی‌نماز هم تویشان جاسوس زیاد است. لذا پیشنهاد می‌کنم سازمان میراث فرهنگی و بالاخص گردشگری در کلیه مبادی ورودی کشور نمایندگان غیوری را مستقر کند تا قلم پای هر خارجی را با دسته بیل‌های نصف شده متحدالشکل به شدت خرد نمایند و برگ زرین دیگری بر سایر برگ‌های زرین موجود بیفزایند.

شهرام شکیبا

البته به قول دلبر جانی من
فیلسوف تر از بنده در این عالم نیست
گل گفته اگر چه یک کمی شُل گفته
من معتقدم که عاشقی بد دردی ست!

در بارۀ انبیا علیه الرحمه
هرچند که بنده علم اندک دارم
اما چه‌کنم دست خودم نیست، ببم
بنده به مدیریت شان شک دارم!

هرچند هلوکاست دروغ است ، ولی
من عاشق مردم تل آویوهستم
پس بنده برای دوستی، جانب ِشان
هر لحظه دراز می نمایم دستم

با اهل هنر همیشه من می جوشم
عکاس اگر بـُوَد که بهترترتر
ضمناً اگر از جنس لطیفش باشد
دستور هر آنچه داد گویم بر سر!

از بابت سوژه های اهدایی من
شهرام شکیبا شده یک پا طناز
از زور خوشی تا که مرا می بیند
دَر می کند از خودش حسابی آواز

باید که کند تخته دکانش «جاوید »
طنازتر از بنده در این عالم کیست؟
(اسفندم) و اسفند در آتش ریزید
آچار فرانسه ای مثال من نیست!

محمد جاوید

۲_ همه چیز بر وفق مراد مراد است و بعضی ها سوار بر خر مراد.

۳_ شاید زیباترین منحنی دنیا ، لبخند باشد.

۴_ شیرین ، زندگی تلخی را برای فرهاد رقم زد.

۵_ بعضی ها برای رسیدن به داد ، بیداد می کنند.

۶_ مشق نگاهش جوهر قلمم را تمام کرد.

۷_ برای فاسد نشدن افکارم ، آنها را داخل فریزر گذاشتم.

۸_ بلند پروازی های پرنده ، نتیجه اش قفس بود.

۹_ اونایی که دنبال شر میگردند خیرشون به کسی نمی رسه.

۱۰_ تا دهانتان را گل نگرفته اند گل بگویید.

۱۱_ در مواقع بیکاری چرخ افکارم لنگ میزند.

۱۲_ شب در کارنامه سیاه زندگیش ، بی نهایت ستاره دارد.

۱۳_ بعضی از زنها چون موج تلاطم دارند و بعضی از مردها چون صخره تحمل.

۱۴_ نمی دانم شما تره چه کسی را پاک میکنید ، اما من کشک خودم را می سابم.

۱۵_ این از شیرینی گفتار کاریکلماتورهاست و گرنه حقیقت به همان تلخی هست که میدانید.

۱۶_ وقتی از ناراحتی منفجر شد همه بدنبال پیدا کردن جعبه سیاه او بودند.

۱۷_ در اولین آشنایی وقتی با من دست داد ، من ، دلم را از دست دادم.

چگونه؟

اول این ماجرا را بشنوید: روزی جوانکی مذکر‌الهویه در هوای یکی از دوستانش که همسایه‌ی ما می‌باشد و طبیعی است که او هم باید مذکر باشد، مقابل درب حیاط آنها ایستاده بود و به انتظار خروج او دستش را به درختی زده و به آن تکیه داده بود. اما همانطور که می‌دانیم هوا جریانی است سیال که از جایی به جای دیگر می‌رود. این هوا معلوم نیست چگونه به حیاط همسایه‌ای دیگر می‌رود. جوانک هوایی می‌شود و نگاهش همراه با هوا به داخل حیاط آن یکی همسایه می‌رود که از روی تصادف ضعیفه‌ای در آن مشغول هواخوری بوده است. پدر آن ضعیفه که قویه‌ای بوده است، جوانک را خفت می‌کند که آنجا چه می‌کند؟ جوانک می‌گوید: آمده‌ام پیش رفیقم.
مرد نگاهی به اطراف می‌کند و جز درخت کس دیگری نمی‌بیند. پس می‌گوید: کی؟ درخت؟ درخت رفیقته؟
و صدا البته که درخت رفیق و دوست آدم است و اگر هم نباشد جابه‌جایی هوا به جوانک چه مربوط؟

حتما این بیت را هم شنیده‌اید: «اگر دیدی جوانی بر درختی تکیه کرده، بدان عاشق شده است و گریه کرده». همینجاست که به سوال آن قویه باز می‌گردیم که درخت رفیقته؟

می‌بینید که درخت ارتباط تنگاتنگ و البته سالمی با حال و هوای آدم دارد و در تولید هوا، و هوایی کردن آدم نقش موثری دارد. و همین است که دانشگاه پر می‌شود از درخت و ما در این برهه‌ی حساس با این همه جوان عاشق و معطل تکیه‌زدن بر درخت چقدر کمبود فضای سبز و دار و درخت داریم. و صد البته که نمی‌توانیم منکر تلاشی شویم که هر سال در روز درختکاری در راستای پرنمودن اوقات فراغت جوانان انجام می‌شود که خدای ناکرده با کمبود اکسیژن و هوا روبرو نشوند و خدای ناکرده جوانی معطل نماند. زیرا اگر بخواهد به درخت تکیه بدهد و درختی در کار نباشد، روی زمین ولو می‌شود که مضرات بیشتری دارد. از همین روست که برای جوانان متاهل به پاس همکاری درختی‌شان سهمیه‌ی کنکور قائل می‌شوند!

امیدوارم روزی برسد که به ازای هر دانشجو نه تنها یک درخت، بلکه چهار پنج درخت وجود داشته باشد و سرانه‌ی درخت دانشجویان بالا برود. هیچ اشکالی هم ندارد. در عصر ارتباطات این چیزها عادی است. اما اگر قرار باشد همین جور، جور درختکاری ما را بگیرد، با یک حساب سرانگشتی می‌توان تصور کرد که با برنامه‌ریزی آقایان بزودی چه جنگل انبوه و جالبی شکل می‌گیرد و دانشگاه می‌شود محلی برای انس و حال و هوای عاشقانه و حفاظت جدی از محیط زیست!

فعلا که دانشجویان مفهوم و بساز با کمبود امکانات با هم کنار می‌آیند و به صورت گروهی زیر درخت‌های موجود اتراق می‌کنند. دانشجویان زیر درختی از سایر طیف‌ها هستند و هر کس بگوید «به سایه‌ی درخت، آنهم در منطقه‌ی خاور میانه و آفتابش که دهان آدم را خشک می‌کند، نیاز ندارد»، حرف مفت قرائت می‌کند و بنده اکنون به شما ماهیت و هویت سایر طیف‌های ساکن در زیر درختان را افشاگری می‌کنم. چگونه؟ اینگونه:

دانشجوی چیزدان
با اینکه درخت‌های بعضی از دانشگاهها کم است، نه تنها کفاف این گروه را می‌دهد، بلکه بیشتر از تعداد آنان هم هست. دانشجوی چیزدان حقوق می‌داند که درخت حق قانونی اوست. دانشجوی ادبیات می‌داند که درخت حق عاطفی، انسانی و ادبی اوست! برای دانشجوی پرستاری درخت حق زیستی، برای دانشجوی زبان حق بین‌المللی و قس علی هذا.

اگر روزی هر نوع قویه‌‌ای اعم از مونث و مذکر از آنها بپرسد: «درخت رفیقته؟» آنقدر فرمول و تئوری و قاعده و قانون رو می‌کنند که یارو یه چی خوردن می‌افتد. در این گروه گاهی بحث‌های علمی آنقدر جدی می‌شود که ناگهان دو طرف به سلامتی به پای هم پیر می‌شوند. در این بحث‌ها طرفین برای کش دادن بحث و زیر لوای درخت ماندن و تکیه دادن به درخت (با استناد به اگر دیدی جوانی بر درختی تکیه کرده…) پای درس‌های دبیرستان و راهنمایی و ابتدایی و مرده و زنده را وسط می‌کشند و نهایتا به تولید علم روی می‌آورند و یکهو متوجه می‌شوند که هر دو مدت مدیدی است به درخت تکیه داده‌اند و متوجه می‌شوند که علم واقعا چیز خوبی است و سعادت بشر در گرو علم است و درخت هم دست کمی از آن ندارد و درخت رفیقشان است!

این گروه با تاکیدی که بر علمی بودن همه کارها دارند، بسیار علمی و شسته و رفته می‌خندند، گویی کلیات عبید می‌خوانند. این گروه پس از انجام بحث‌های علمی و استفاده‌ی بهینه از درخت عطایش را به لقایش می‌بخشند و می‌روند پی کار و پی زندگی مشترک. در واقع گور پدر درخت و طبیعت و محیط زیست. بالاخره بحث‌های آنها در حوزه‌ی علمی به نتیجه رسیده و مکان باید برای دیگر اهالی علم واگذار شود.

دانشجوی چیزدان‌نما
این گروه ارتباط بسیار استراتژیکی با درخت دارد. بالاخره چه موضوع و سرگرمی بهتر از درخت که هر وقت از حرف کم بیاید، گیر بدهند به درخت. هم درباره‌ی آن بحث علمی کنند و هم بصورت عملی و آزمایشگاهی مراحل کالبد شکافی درخت را تجربه کنند. این طیف از روحیه‌ی گروهی بهتری برخوردار است. چاره‌ای هم نیست. وقتی تعداد این طیف زیاد می‌شود، همین حرفها را هم دارد! باید یک جور با هم بسازند. آنها از همان اول به قصد تکیه دادن به درخت حرکت می‌کنند و وسایل مورد نیاز را همیشه همراه دارند و به سرعت با درخت رفیق می‌شوند.
از مشخصات این گروه اینکه هر وقت می‌خواهند مکان زیر درخت را ترک کنند، از زنبیل یا یکی از دوستانشان برای حفظ مکان استفاده می‌کنند تا بتوانند دوباره در همان مکان، با صدای بلند، به مباحث علمی ادامه بدهند که از قضا خیلی هم علم خنده‌داری است. زیرا دائم صدای هر هر و کرکرشان به گوش می‌رسد! این وضعیت البته در جذب توریست هم موثر است. آخر توریست‌ها از افرادی که قیافه‌شان به دانایان شبیه باشد، خوششان می‌آید. کلکسیونی از انواع خنده‌ی فلاسفه، هنرپیشه‌ها، شاعرها، نویسنده‌ها و سیاسی‌ها را می‌توانید در این گروه ببینید که خودش یک پا ویترین خنده محسوب می‌شود.
آنها پس از تکیه دادن به درخت و تعامل با توریست‌ها و رسیدن به اهداف از پیش تعیین شده، می‌روند که اگر بشود به کار و زندگی خودشان برسند و علم را به اهل علم وا می‌گذارند.

دانشجوی چیزندان(حجرالکله)
این گروه یک حرف حسابی دارد و آن اینکه حق و حقوق مادی و معنوی درخت‌ها برای کارندگان آن محفوظ است. حال اینکه حق و حقوق کارندگان به آنها چه، به ما چه؟! به همین خاطر با استفاده از درخت‌های مصنوعی که روبروی درخت‌های محوطه و در وسط آسفالت و به صورت کاملا تابلو غرس می‌شود(و فکر می‌کنند استتار کرده‌اند!) چهار چشمی همه جا را نگاه می‌کنند.(همه جا!) قصدشان این است که مواظب باشند آدمهایی که به درخت‌ها تکیه داده‌اند، یکهو ولو نشوند. هر چه باشد رفاقت هم حدی دارد. چه این رفاقت با درخت باشد، چه با هر کس دیگر! سوال اساسی این گروه از رفقای درخت همیشه استفهام انکاری است که «درخت رفیقته؟!». یعنی بچه‌پررو. عمرا این درخت با تو رفاقت کند. برو پی کارت. گاهی چون مدت فضولی زیاد می‌شود و فضولی هم به این عزیزان خیلی حال می‌دهد، اقامت این فضلا (جمع فضول) در زیر درختان مصنوعی طولانی می‌شود. درخت از بیخ و بن ساقط می‌شود و تجمع‌کنندگان زیر آن دستشان رو می‌شود و کلی ضایع می‌شوند.
این فضلای عزیز سعی می کنند که معمولا نخندند. چون فکر می‌کنند که اطرافیان پررو می‌شوند. یک لبخند آنها به سبب قلقلک ایجاد می‌شود که این لبخند معمولا لج هر کسی را در می‌آورد. زیرا حسابی لوچه می‌شوند و این لبخند حکم ریسه رفتن ساکنان طبیعی درختان طبیعی را دارد.

نادانشجوی چیزندان
روبروی گروه قبل همین گروه هستند که برعکس آنها، این گروه از درختان مصنوعی طبیعی‌نما استفاده می‌کنند. این درخت‌ها هم مصنوعی هستند، اما مثل مصنوعی گروه قبل تابلو نیست و طبیعی جلوه می‌کند. ضمنا سیار و قابل جابجایی هستند. خوب بالاخره هر شغلی اسبابی را ایجاب می‌کند. این نوع درخت دقیقا حکم تلفن همراه را دارد برای آنها که نمی‌توانند همیشه یک جا باشند. یا کسانی که برای ماموریت از این شهر به آن شهر می‌روند و از این مکان به آن مکان. این گروه هم مکان ثابتی ندارد و هر جا که جور بشود، از آن استفاده‌ی بهینه می‌کنند. بنابر ضرورت هر جا که لازم باشد درخت زمین زده می‌شود و همانجا مکانی می‌شود برای دانش‌جویی.
این گروه از فرط خنده مدام در حال غش و ضعف می‌باشد. الکی‌ها! خنده بسیار، دهان گل و گشاد هم می‌خواهد. مثل پسته‌ی خندان که بسیار خوشمزه و خوردنی است. این خنده‌ها میدان مغناطیسی وسیعی ایجاد می‌کند که اگر کسی از ته خاورمیانه هم رد بشود، مغناطیس این خنده‌ها او را جذب می‌کند.
این گروه بخاطر اندیشه‌های تکثرگرایانه و پلورالیستی پر از تصاویر و صحنه هستند. در این زمینه کسانی هستند که خاک صحنه خورده‌اند و پیشکسوت هستند و از ریز قضایا باخبر. خلاصه ته و توی کار را در می‌آورند. دراین مورد آنها باید توضیح بدهند. نه منی که… اصلا بنده را چه به صحنه؟

دانشجو جو
اگر آمار این گروه را، که معمولا در منطقه تلپ هستند، بگیرید متوجه حضور بانشاط آنها می‌شوید و در می‌یابید که حضورشان از دانشجویان چیزدان‌نما بیشتر است. در حالی که بندگان خدا از داشتن یک سایبان و یک درخت ناقابل بی‌بهره هستند و معمولا در زیر درختچه‌ای، بته‌ای، چیزی به انتظار می‌نشینند. چون آنها نمی‌توانند وارد دانشگاه شوند و از مزایای درخت بهره‌مند شوند و اینجاست که آدم احساس می‌کند ای کاش این طفلکی‌ها حداقل بتوانند یکی از همان درخت‌های مصنوعی طبیعی‌نما داشته باشند. به علت مستقر نشدن در زیر درخت از آنها صدای خنده‌ای هم به گوش نمی‌رسد. صدای خنده‌ی آنها بعد از پروژه به گوش می‌رسد.

می‌بینید که درخت شاخص خوبی برای سنجش همه چیز است و پدر ‌آن ضعیفه بی‌جهت به دوست همسایه‌ی دیگر ما گیر داده و سوال بی‌جایی پرسیده که «درخت رفیقته؟» شاید یاد بیت «اگر دیدی جوانی بر درختی تکیه کرده…» افتاده. البته این قویه حق هم داشته. شاید قصد نداشته حالا حالاها دخترش را شوهر بدهد.
اتفاقا روایت دیگری هم از این بیت وجود دارد که «اگر دیدی درختی بر جوانی تکیه کرده…»
ببخشید از اینجا به بعدش را ما دیگر نیستیم.

پی‌آمد:
عکسی داشتم از یکی از جنگل‌ها که درخت‌ها علیرغم فاصله‌ی زیاد از هم، انبوه و درهم به نظر می‌رسید. این موضوع از نظر کارشناسان محیط زیست نه تنها ایراد دارد، بلکه اشکال دارد. زیرا این عکس بهانه‌ای می‌شود که دیگر درختان ضعیفه و قویه فاصله را رعایت نکنند و بعد بگویند در عکس فاصله‌ها به چشم نمی‌آید. تعیین فاصله در این نوع عکس‌ها را به دانشجویان مربوطه واگذار می‌کنیم تا فاصله‌ی درختها را هم مشخص کنند که آیا واقعا درهم هستند خدای ناکرده، یا اینکه ضعف تصویرگری دوربین است.

محمود احمدی‌نژاد:

ضرغامی: با پیامگیر رییس صدا و سیما تماس گرفته‌اید. شما می‌توانید سکوت کنید، اما هرچه بگویید ضبط و علیه شما از رسانه ملی پخش خواهد شد.

باقر قالیباف: شما با پیامگیر سردار دکتر خلبان قالیباف تماس گرفتِن. ایشون الان پرواز دِرَن، موبایلشان توی هواپیما خاموشه. تا پرواز بعدی هم به شهرداری برنمی گِردن. لطفا مجددا تماس نگیرِن. با تِشکر

حسین شریعتمداری: شما با روزنامه کیهان تماس گرفته‌اید. ما می‌دونیم کی هستی؟ چه کاره‌ای؟ به کجاها وابسته هستی؟ از کجا پول می‌گیری؟ قبل از انقلاب با کی رفیق بودی؟ توی محافل خصوصی چه حرف‌هایی می‌زنی؟ پسرخاله پدربزرگت با رضاخان چه روابطی داشته و الان چی می‌خواهی بگی؟ پس گوشی را بگذار.

هاشمی رفسنجانی: شما با پیامگیر سردار سازندگی تماس گرفته‌اید. ایشان در حال حاضر مشغول مذاکرات پشت پرده هستند. پشت پرده هم به تلفن جواب نمی‌دهند.

فاطمه رجبی: اگر سبز لجنی هستی شماره ۱، اگر جلبک هستی شماره ۲، اگر خاتمی هستی شماره ۳، اگر موسوی هستی شماره ۴، اگر کروبی هستی شماره ۵ … اگر ابراهیم نبوی هستی شماره ۴۳۶ را فشار بده. زن و بچه هم دور و برتون نباشه تا جواب درست و حسابی بهتون بدم. اگر هم خودی یا جزء دوست و آشنا هستی، بیخود وقت من را نگیر. قطع کن، بگذار به کارم برسم.

مهدی کروبی: با سلام من مهدی پسر احمد هستم. وعده‌ی دیدار ما راهپیمایی بعدی ساعت ۳۰/۱۰ صبح میدان هفت تیر.

خاتمی: از اینکه مایل به گفتگو با بنده هستید، اظهار مسرت و شادمانی می‌نمایم. گفتگو حق هر شهروند بوده و به عقیده‌ی بنده تنها راهکار برون رفت از چالش‌های پیش رو در هزاره‌ی سوم می‌باشد. البته گفتگو باید قانونمند باشد و در چارچوب روش‌های مدنی و پذیرفته شده صورت بگیرد. خدانگهدار

اسفندیار مشایی: شما با پیامگیر رییس جمهور مشایی تماس گرفته‌اید. لطفا ۴ سال منتظر بمانید

الهی قمشه‌ای: بنده الان منزل نیستم. به جان تا آسمان عشق رفتم. نیم ساعت دیگه بر می‌گردم. البته شما که صدای من را می‌شنوید ممکن است فکر کنید من هستم. ولی در واقع مساله همین است که من هستم یا نیستم. شکسپیر هم می‌فرماید «توبی اُر نات توبی». شما اگر به تمام پیامگیرهای عالم، به تمام پیامگیرهایی که توی این یونیورس هست، گوش کنید، می بینید همه یک چیز را گفتن؛ منتها با زبان‌های مختلف. یکی فارسی گفته، یکی ترکی، گفته یکی هم همون پیام ارژینالی که توی کارخانه روی تلفن می‌گذارند را گذاشته و انگلیسیه. منتها همه اینها به زبانهای مختلف می‌خوان بگن من اینجا نیستم. میخوان بگن که از چنبر برون جستم من امشب هرچند در ظاهر هستم، ولی در واقع نیستم. البته بعضی‌ها هم کلک میزنن و در ظاهر نیستن، ولی در واقع هستن. مثلا کسایی که از دست طلبکار و اینا قایم میشن که باز باید گفت به قول شکسپیر «توبی اور نات توبی» این جمله را باید بارها تکرار کرد…
[نیم ساعت بعد] خب اینها را براچی داشتم ضبط می‌کردم؟ هووووم خب به هرحال سخنرانی امروز را در همینجا به پایان می‌رسونیم. تا برنامه بعد!

یک خواننده لوس آنجلسی: تنکز فور کالینگ عزیزم. خیلی هپی شدم که زنگ زدی بات آنفورچونیتلی الان بیزی هستم هانی، بعد از شنیدن خوشگلا باید برقصن برام مسیج بزار، سی یو

عوضعلی کردان: الو… الو… یک… دو… سه…. الو… یک… دو… سه… امتحان می‌شود…، امتحان می‌شود… . یعنی الان داره ضبط می‌کنه؟ یک چراغ قرمز روشن شده، نمیدونم این مال چیه؟ این یارو فروشندهه گفت باید کدام دکمه را بزنم؟ یادم رفت… شاید این باشه… چقدر هم دکمه داره معلوم نیست اینها مال چیه… الو… الو…. این دفترچه راهنماش هم که انگلیسیه، معلوم نیست چی نوشته… الو… امتحان می‌شود… بیب!

مصطفی محمودیان