هر انسان ساده ای می تونه دانه های یک سیب را بشماره.تنها خداوند میتوانه سیب های یک دانه را بشماره

Every evening I turn my worries over to God. He’s going to be up all night anyway. ~Mary C. Crowley

هر شامگاه تمام نگرانیهام رو به خداوند می سپارم.به هر حال اون قراره تمام شب رو بیدار باشه

God loves each of us as if there were only one of us. ~St. Augustine

خداوند هر یک از ما را قدری دوست دارد که گویی تنها یکی از ما وجود دارد

God understands our prayers even when we can’t find the words to say them. ~Author Unknown

خداوند نیایشهای ما رو می فهمه، حتی اگر نتونیم واژه های مناسبی برای بیان پیدا کنیم

What we are is God’s gift to us. What we become is our gift to God. ~Eleanor Powell

آنچه ما هستیم ،هدیه خدا به ماست.آنچه ما میشویم هدیه ما به خداست

Certain thoughts are prayers. There are moments when, whatever be the attitude of the body, the soul is on its knees. ~Victor Hugo

فکرهای خاص، دعا و ستایش هستند. لحظاتی هست که روح به زانو در میاد، مهم نیست که جسم در چه وضعیتی باشه

You can tell the size of your God by looking at the size of your worry list. The longer your list, the smaller your God. ~Author Unknown

میتوانی اندازه خدا را با اندازه نگرانیهایت تجسم کنی.هر چه نگرانی هایت بزرگتر باشد، خدا کوچکتر است

Maybe the atheist cannot find God for the same reason a thief cannot find a policeman. ~Author Unknown

یک کافر نمی تونه خدا رو پیدا کنه همانطور که یک دزد نمیتونه یک پلیس رو پیدا کنه

God: The most popular scapegoat for our sins. ~Mark Twain

خدا: معروفترین قربانی گناهان ما

But I always think that the best way to know God is to love many things. ~Vincent van Gogh

بهترین راه شناخت خدا اینه که عاشق خیلی چیزها باشیم

People see God every day, they just don’t recognize him. ~Pearl Bailey

مردم خدا رو هر روز می بینن ،اونها فقط اونو تشخیص نمیدن(نشانه های خدا در همه جا هست)

How tired God must be of guilt and loneliness, for that is all we ever bring to Him. ~Mignon McLaughlin, The Neurotic’s Notebook, 1960

خدا باید خیلی از گناهان و تنهایی ها خسته باشه ،چرا که این، تنها چیزیه که ما به او میدیم

Let God’s promises shine on your problems. ~Corrie Ten Boom

اجازه بده وعده های خدا به مشکلاتت بتابه- در مشکلات به خداوند توکل کن

God is not a cosmic bellboy for whom we can press a button to get things done. ~Harry Emerson Fosdick

خداوند یک پیشخدمت بزرگ نیست که ما با فشار دکمه ازش بخواهیم کارها رو انجام بده

The feeling remains that God is on the journey, too. ~Teresa of Avila

این احساس وجود داره که خداوند نیز در سفر است- یعنی با سفر خدا رو میشناسیم

این داستان به اواخر قرن ۱۵بر می گردد.
در یک دهکده کوچک نزدیک نورنبرگ  خانواده ای با۱۸ بچه زندگی می کردند. برای امرار معاش این خانواده بزرگ، پدر می  بایستی۱۸ساعت در روز به هر کار سختی که در آن حوالی پیدا می شد تن می داد. در همان  وضعیت اسفباک آلبرشت دورر و برادرش آلبرت (دو تا از ۱۸بجه) رویایی را در سر می  پروراندند. هر دوشان آرزو می کردند نقاش چیره دستی شوند، اما خیلی خوب می دانستند  که پدرشان هرگز نمی تواند آن ها را برای ادامه تحصیل به نورنبرگ بفرستد.
یک شب پس از مدت زمان درازی بحث در رختخواب، دو برادر تصمیمی گرفتند. با سکه  قرعه انداختند و بازنده می بایست برای کار در معدن به جنوب می رفت و برادر دیگرش را  حمایت مالی می کرد تا در آکادمی به فراگیری هنر بپردازد، و پس از آن برادری که  تحصیلش تمام شد باید در چهار سال بعد برادرش را از طریق فروختن نقاشی هایش حمایت  مالی می کرد تا او هم به تحصیل در دانشگاه ادامه دهد.

آن ها در صبح روز یک شنبه در یک کلیسا سکه انداختند. آلبرشت دورر برنده شد و به  نورنبرگ رفت و آلبرت به معدن های خطرناک جنوب رفت و برای ۴ سال به طور شبانه روزی  کار کرد تا برادرش را که در آکادمی تحصیل می کرد و جزء بهترین هنرجویان بود حمایت  کند. نقاشی های آلبرشت حتی بهتر از اکثر استادانش بود. در زمان فارغ التحصیلی او  درآمد زیادی از نقاشی های حرفه ای خودش به دست آورده بود.
وقتی هنرمند جوان به دهکده اش برگشت، خانواده دورر برای موفقیت های آلبرشت و  برگشت او به کانون خانواده پس از ۴ سال یک ضیافت شام برپا کردند. بعد از صرف شام  آلبرشت ایستاد و یک نوشیدنی به برادر دوست داشتنی اش برای قدردانی از سال هایی که  او را حمایت مالی کرده بود تا آرزویش برآورده شود، تعارف کرد و چنین گفت: آلبرت،  برادر بزرگوارم حالا نوبت توست، تو حالا می توانی به نورنبرگ بروی و آرزویت را تحقق  بخشی و من از تو حمایت می کنم.
تمام سرها به انتهای میز که آلبرت نشسته بود برگشت. اشک از چشمان او سرازیر  شد. سرش را پایین انداخت و به آرامی گفت: نه! از جا برخاست و در حالی که اشک هایش  را پاک می کرد به انتهای میز و به چهره هایی که دوستشان داشت، خیره شد و به آرامی  گفت: نه برادر، من نمی توانم به نورنبرگ بروم، دیگر خیلی دیر شده، ‌ببین چهار سال  کار در معدن چه بر سر دستانم آورده، استخوان انگشتانم چندین بار شکسته و در دست  راستم درد شدیدی را حس می کنم، به طوری که حتی نمی توانم یک لیوان را در دستم نگه  دارم. من نمی توانم با مداد یا قلم مو کار کنم، نه برادر، برای من دیگر خیلی دیر  شده…

بیش از۴۵۰سال از آن قضیه می گذرد. هم اکنون صدها نقاشی ماهرانه آلبرشت دورر،  قلمکاری ها و آبرنگ ها و کنده کاری های چوبی او در هر موزه بزرگی در سراسر جهان  نگهداری می شود. یک روز آلبرشت دورر برای قدردانی از همه سختی هایی که برادرش به  خاطر او متحمل شده بود، دستان پینه بسته برادرش را که به هم چسبیده و انگشتان لاغرش  به سمت آسمان بود، به تصویر کشید.

او نقاشی استادانه اش را صرفاً دست ها نام گذاری کرد اما جهانیان احساساتش را  متوجه این شاهکار کردند و کار بزرگ هنرمندانه او را ” دستان دعا کننده” نامیدند.
اگر زمانی این اثر خارق العاده را مشاهده کردید،‌ اندیشه کنید و به خاطر  بسپارید که رویاهای ما با حمایت دیگران تحقق می یابند

**غضنفر تو اتوبوس یه دختره خوشگل رو میبینه،‌ پیاده که میشه شماره اتوبوس رو بر میداره!

**تو شیراز مادر رو از دختر نمیشه تشخیص داد تو اصفهان گدا رو از پولدر تو تهران دخترو از پسر!

**ارمنیه و ترکه و رشتیه و اصفهانیه یک عمر رفیق بودن . باری ، از بخت بد ، ارمنیه مرحوم می شه ، باقی رفقا هم میرن تشییع جنازش . رسم این ملت هم گویا این بوده که هر کدوم از نزدیکان باید دم آخری یک پولی می انداختن تو قبر ، خلاصه اول ترکه میره بالاسر قبر و کلی گریه زاری می کنه و آخر هم دست می کنه ، ده تا هزاری می اندازه تو قبر ، بعد رشتیه میاد باز کلی آه و ناله می کنه و بعد هم دست می کنه ده تا هزاری میندازه تو قبر ، آخری نوبت اصفهانیه می شه ، میاد جلوی قبر کلی گریه زاری می کنه ، آخرش هم با بغض میگه : شرمنده ، من صبح وقت نشد برم بانک پول بگیرم . بعد یک چک سی‌هزارتومنی می‌نویسه می اندازه تو قبر ، بیست‌هزارتومن بقیشو برمیدار !

**شیره میخواسته بره مسافرت،‌ خرگوشه رو جای خودش میگذاره سلطانِ جنگل. خرگوشه هم روز اول میگه: ‌برین اون روباه پدرسوخته رو بیارین. میرن روباهه رو میارن، هنوز تو نیومده، می‌توپه بهش که: پدرسوخته، تو کلاهت کو؟! دستور میده روباهه رو ببندن به یک درخت،‌ همه حیوونای جنگل بیان… کتکش بزنن! دو روز بعد دوباره روباهه رو احضار میکنه، باز تا میاد تو بهش میگه: ای فریب خورده! تو کلاهت کو؟! باز میده ببندنش به درخت و همه حیوونا بزننش. ‌ خلاصه چهار پنج روز همینجوری میگذره، آخر روباهه شاکی میشه،‌ زنگ میزنه به موبایل شیره و میگه بابا این چه افتضاحیه؟! این ریختی پیش بره،‌ این خرگوش تاج و تختت رو به باد میده. شیره هم زنگ میزنه به خرگوشه میگه: بابا،‌ بیخودی که نباید به ملت گیر بدی! یه گیری بده که شاکی نشن. خرگوشه میگه:‌ یعنی چی؟ میگه: مثلا فردا روباهه رو بفرست برات سیگار کِنت بخره. اگه پایه کوتاه خرید بگو چرا بلندشو نخریدی،‌ اگه بلند خرید بگو چرا کوتاهشو نخریدی، بعد هم ترتیبش رو بده! خرگوشه میگه:‌ خوب، یادگرفتم. فردا باز روباهه رو احضار میکنه و میگه برو یک بسته سیگار کنت بخر. روباهه میاد تیزبازی دربیاره، میره هم سیگار پایه بلند می‌خره هم پایه کوتاه. خلاصه برمی‌گرده تو کاخ، پایه کوتاهه رومیده، میگه: قبله عالم به سلامت! اینم سیگار کنت. خرگوشه زود میگه: ‌پدرسوخته، من پایه بلندشو می‌خواستم! روباهه هم درجا دست می‌کنه بسته پایه بلند رو میده. خرگوشه میبینه رودست خورده، ‌پاک شاکی میشه، میگه: ‌اصلا ای برانداز! تو کلاهت کو؟!

طرف میره خونه یک میلیونره، ‌دویست میلیون نقد می‌دزده. بعد زنگ میزنه خونه یارو میگه: بچه رو بیارین پولارو ببرین بالام جان!

**غضنفر تو مسابقه‌ی دو دوپینگ میکنه،‌ ازقضا آخر میشه! رفقاش میپرسن: بابا چرا آخر شدی؟‌میگه: آخه نمیخواستم بهم مشکوک شن!

**یک بابایی یه ماهی تو پاکت دستش بوده، رفیقش میبیندش، ازش می‌پرسه: جریان ‌این ماهیه چیه؟ میگه: ‌دارم برای شام می‌برمش خونه. ماهیه میگه: مرسی من شام خوردم، منو ببر سینما!

**یارو غیرتیه داشته زنش رو به زور میکرده تو یخچال، ازش میپرسن داری چی کار میکنی؟ میگه: میخوام فاسد نشه!

**یه آقای متاهلی میره نجاری میگه: ‌آقا یه کمد برای ما بساز که این اصغرآقا توش نباشه!

**غضنفر یه بسته هزار تومنی میشمره، ۲۵۰ تومن کم میاره!

**به غضنفر میگن خیلی آقایی. میگه: ما بیشتر!